روح بشر در تغییرات پایان ناپذیرش

به آب روان رودخانه یا شعله سوزان

یک شمع می ماند.او همچون میمونی

همواره به هر طرف می جهد و

لحظه ای آرام نمی ماند.

کار مهم در پیمودن طریقت معرفت

همانا پرهیز از گرفتار شدن و

درگیر ماندن در هرگونه زیاده روی و

افراط و تفریط است.یعنی که باید

همیشه به راه اعتدال رفت.

"بودا"